elimden hiç bir şey gelmez, hiç bir çarem yok.

İnsanın en sevdiğinin rutin olarak acı çekiyor olmasını bilmesi ve hiç bir şey yapamaması, onu görememesi, ona dokunamaması, onun uzağında olması, ona onu ne kadar sevdiğini anlatamaması kadar zor ve dayanılmaz bir şey yok şu hayatta...

Hayatımı anlamlandırmaya çalışırken neleri yitirmişim diye soruyorum kendime.. Diğer yandan bir pişmanlığım da yok aslında... Sadece üzülüyorum ve bu üzüntümü düzeltebilecek hiç bir şey yok..

Her duyguyu tam zamanında yaşamak gerektiğini bilirim ama yapamıyor insan..

http://www.youtube.com/watch?v=HuEJsr8HW_Y&feature=fvwrel